تبلیغات
خانــــۀ 52 - مطالب بهمن 1393
خانــــۀ 52

منوی اصلی

نامـــــــــــــــــــــــــــــــــش را
گذاشـــــــــــــــــــــــــــــته ام
" خانـــــــــــــــــــــــــــــۀ 52 "
به نـــــــــــــــــــــــــــــام خانۀ
پـــــــــــــــــــــــــــــــــــــدری
که روزهای دخـــــــــــترانه ام
در آن ســــــــــپری می شود .
_-_______-_-________-_
وقتـــــــــــــــــــــــــــــــــــــی
" خانــــــــــــــــــــــــــۀ 52 "را
مــــــــــــــــــــــــــی خوانی ،
بــــــــــــــــــــــــــــاورم نکن .
در ذهـــــــــــــن ایـــــــــــــــن
دختــــــــــــــــــــــــــــــــرک ،
پســــــــــــــــــــــــــــــــرکی
حقــــــــــــــــــــــــــــــــــه باز
حکـــــــــــــــــــــــــــــــمرانی
مـــــــــــــــــــــــــــــــی کند .
-_______-_-________-_
فــــــــــــتوبــــــــلاگ مــــن:
fancyfree.aminus3.com




مدیر وبلاگ:

لینک دوستان
آرشیو مطالب
آخرین مطالب
نویسندگان
پیوندهای روزانه
برچسب ها
دیگر موارد
» تعداد مطالب :
» آخرین بروز رسانی :
» بازدید امروز :
» بازدید دیروز :
» آخرین بازدید :

1

امکانات جانبی
172
ن : ت : دوشنبه 27 بهمن 1393 ز : 02:08 ق.ظ | +

قصه ی اون کسی که توی اتاق آبی خودش غرق شد، یه افسانه نیست؛ بی اندازه واقعیه. یکی توی یه توهم آبی اونجوری، ما توی قوانین و "من باید..." های خودساخته مون اینجوری. 
ته جفتش احساس خفگیه، بهرحال. 


.:: نظرات () ::.
171
ن : ت : پنجشنبه 23 بهمن 1393 ز : 01:05 ق.ظ | +

این کلمه ها.
اینا میتونست درباره ی خیلی چیزا باشه. میتونست درباره احساس تعلق به یه سرزمین خیلی دور و مرتفع باشه. یا درباره تماس دست یه آدم کور با چهره ی یه غریبه؛ یا شعری که آدمو یاد کس خاصی میندازه؛ یا یه وعده گاه؛ یه خبر؛ یه الهام؛ یا رویایی که به محض بیدار شدن فراموش میشه، یا درباره چهره ی آشنایی ک مردد سمتت میاد؛ یا نگاه متحیر یه بچه به خسوف، یا لمس تنه های درختای خیلی قدیمی خزه دار، یا درباره سوگند خوردن قبل از یه جنگ بزرگ، یا لحظه ی متولد شدن یه سروده؛ یا پلک زدن تو نور تند آفتاب بعد از چند روز ابری؛ یا حس غرور؛ احساس رستگاری؛ خلقت؛ زمین. 
ولی خب؛ دیشب خوندم همه این واژه ها فقط یه زبان خیالی نزدیک به لاتینن. خیالی، و صد درصد بیمعنی. با اینحال هنوز فکر نمیکنم بخوام بهشون گوش ندم. چون این فکرا کاری به لاتین یا خیالی و نزدیک به لاتین بودنش ندارن؛ فقط منتظر یه صوت ن که سوارش شن،
 راه بیوفتن برن. 


.:: نظرات () ::.
170
ن : ت : چهارشنبه 22 بهمن 1393 ز : 11:28 ب.ظ | +

 بهانه پیدا کردن برا شادی یه مبارزه ی دائمیه.  زل زدن و منتظر موندن  که کاری نداره.

.:: نظرات () ::.
169
ن : ت : سه شنبه 21 بهمن 1393 ز : 05:52 ب.ظ | +

خیس :)
سر، تا پا؛ با یه حس سبک و یه کیف سنگین.


.:: نظرات () ::.
168
ن : ت : دوشنبه 20 بهمن 1393 ز : 12:34 ق.ظ | +

آمار "کی فکرشو میکرد" ها همینجوری هی بیشتر و بیشتر میشه. انقدر معلوم نیست دنیا چی برامون گذاشته کنار که من ترجیح میدم بگیرم بخوابم بجای این حرفا. 


.:: نظرات () ::.
167
ن : ت : دوشنبه 20 بهمن 1393 ز : 12:28 ق.ظ | +

خب؛
فردا دوشنبه ست.
دوشنبه ها روزای مهمی ن.
میتونن باشن حداقل. 


.:: نظرات () ::.
166
ن : ت : دوشنبه 20 بهمن 1393 ز : 12:25 ق.ظ | +

میدونی ایواز اسطوره ی شکست نیست؛ اون فقط چیزای بدرد نخور زیادی رو امتحان کرده. چیزایی که وسطش فهمیده کافیشه همونقدر.
منم زیاد نگران نیستم که شبیه ایوازم. حدقل بیشتر وقتا.


.:: نظرات () ::.
165
ن : ت : شنبه 18 بهمن 1393 ز : 12:51 ق.ظ | +

استعاره ها که کم کم حوصله سر بر بشه، کتابای مورد علاقه تعدادشون کم و کمتر میشه؛
... نوشتن آسون تر.


.:: نظرات () ::.
164
ن : ت : شنبه 18 بهمن 1393 ز : 12:34 ق.ظ | +

خندیدن به فیلمای قدیمی مستربین، ساعت پنج صبح، با صدای بلند. 
هنوز از پسش برمیام.
خوبه.


.:: نظرات () ::.
163
ن : ت : شنبه 18 بهمن 1393 ز : 12:31 ق.ظ | +

تقویما رو جمع کردم. سرعت ورق خوردنش داره ترسناک میشه دیگه.

.:: نظرات () ::.
162
ن : ت : چهارشنبه 8 بهمن 1393 ز : 04:06 ب.ظ | +

چون من تازه وقتی رفتنی میشم یادم میوفته مهربون بشم؛ هیچوقتم یاد نمیگیرم.
برم چاییو دم کنم؛ مامان میرسه الان. 

.:: نظرات () ::.
161
ن : ت : چهارشنبه 8 بهمن 1393 ز : 03:36 ب.ظ | +

از مزیتهای دو سال یکبار آشپزی کردن اینه که هربار یادشون میره همین گندو دفعه های قبلم بالا آوردی. بهت میگن "برای بار اول خیلی عالی شده."

.:: نظرات () ::.
160
ن : ت : چهارشنبه 8 بهمن 1393 ز : 01:26 ق.ظ | +

واقعا فکر میکنی تنها بودن تو شادی، کمتر از تنها بودن توی غم، ارزش گریه داره؟ 

.:: نظرات () ::.
159
ن : ت : دوشنبه 6 بهمن 1393 ز : 08:48 ب.ظ | +

آدمایی که حس میکنی کم کم بیشتر از روزگاری که میانگین ده ساعت در بیست و چهار ساعت کنارشون بودی، دارن بخشی از زندگیت میشن. اینان که به شیش تا آب معدنی دست نخورده روی یه میز بیست در بیست ارزش تایپ شدن میدن. 


.:: نظرات () ::.
158
ن : ت : دوشنبه 6 بهمن 1393 ز : 07:31 ب.ظ | +

شیش تا آب معدنی دست نخورده روی یه میز بیست در بیست. چمدونای تلنبار شده جلوی پات؛ پاهای جمع شده رو صندلی؛ کیفا و سوییشرتایی که روشون نشستی ولی به روی خودت نمیاری؛ لنگه کفشایی که کم کم میرن که اون زیر گم و گور بشن؛ جمله ی "یکی پاشه این چمدونارو بذاره بالا". 
چطور همه چی میتونه هربار به اندازه ی دفعه های اول جالب باشه؟
قطار.



.:: نظرات () ::.
157
ن : ت : دوشنبه 6 بهمن 1393 ز : 12:37 ق.ظ | +

زنده باد همه ی رفتارهای تیپیکال و نگرانیهای دخترونه، و همه ی ترسهای بیخودی و شکننده بودنهای زنونه، و همه ی جزئیاتی که جزیی از این واقعیت خوش یمن زن بودنه. 
چه نیازی هست به علم کردن کارایی که فقط یه زن میتونه انجام بده؟ 
...که حت تا نتونستن هامونم به خودی خود بی نقصه. 


.:: نظرات () ::.
156
ن : ت : دوشنبه 6 بهمن 1393 ز : 12:11 ق.ظ | +

دانته بوچی ام دیگه ضمیمه ی کوچه های لنگه به لنگه ی یوسف آباد شده.

.:: نظرات () ::.
155
ن : ت : پنجشنبه 2 بهمن 1393 ز : 04:19 ب.ظ | +

صاحبای اون شیش تا پایی ک بدو بدو پله هارو مثه فراریا میرفتن بالا که خودشونو فقط برسونن به خیابون، موقعی که شیش دقیقه پیش همین پله هارو میرفتن پایین، تقریبا مطمئن شده بودن به اینجا تعلق ندارن. ولی حت تا فکرشم نمیکردن تا این حد. 


.:: نظرات () ::.

تمام حقوق این وبلاگ و مطالب آن متعلق به خانــــۀ 52 می باشد.
.:: Weblog Theme By : wWw.Theme-Designer.Com ::.

شارژ ایرانسل

فال حافظ