تبلیغات
خانــــۀ 52 - مطالب خرداد 1392
خانــــۀ 52

منوی اصلی

نامـــــــــــــــــــــــــــــــــش را
گذاشـــــــــــــــــــــــــــــته ام
" خانـــــــــــــــــــــــــــــۀ 52 "
به نـــــــــــــــــــــــــــــام خانۀ
پـــــــــــــــــــــــــــــــــــــدری
که روزهای دخـــــــــــترانه ام
در آن ســــــــــپری می شود .
_-_______-_-________-_
وقتـــــــــــــــــــــــــــــــــــــی
" خانــــــــــــــــــــــــــۀ 52 "را
مــــــــــــــــــــــــــی خوانی ،
بــــــــــــــــــــــــــــاورم نکن .
در ذهـــــــــــــن ایـــــــــــــــن
دختــــــــــــــــــــــــــــــــرک ،
پســــــــــــــــــــــــــــــــرکی
حقــــــــــــــــــــــــــــــــــه باز
حکـــــــــــــــــــــــــــــــمرانی
مـــــــــــــــــــــــــــــــی کند .
-_______-_-________-_
فــــــــــــتوبــــــــلاگ مــــن:
fancyfree.aminus3.com




مدیر وبلاگ:

لینک دوستان
آرشیو مطالب
آخرین مطالب
نویسندگان
پیوندهای روزانه
برچسب ها
دیگر موارد
» تعداد مطالب :
» آخرین بروز رسانی :
» بازدید امروز :
» بازدید دیروز :
» آخرین بازدید :

1

امکانات جانبی
ارغوانی
ن : ت : شنبه 25 خرداد 1392 ز : 02:38 ب.ظ | +

صب که زدم اخبار، آمارو چک کنم،
حس وقتاییو داشتم
که
بیدار می شدم اخبار می گف:
به علت بارش برف مدارس تعطیله..
-لبخند-



.:: نظرات () ::.
روشن می شود کم کم
ن : ت : یکشنبه 19 خرداد 1392 ز : 10:53 ب.ظ | +

اولی می نویسد،
دومی از رویش برایت می خواند،
با صدای سومی توی ذهنت ثبت می شود:
"سیاه سیاهم،
با زرد هم آهنگم کن، استاد؛
گاهی حجم یک کلاغ
کنتراست یک تابلو را حفظ می کند."



.:: نظرات () ::.
ماه به اینجا پیدا نیست
ن : ت : سه شنبه 7 خرداد 1392 ز : 09:53 ق.ظ | +

خانۀ 52 را، این بیرون، بلند نساخته اند؛ نه از توی پنجره آشپزخانه، نه از توی پنجره اتاق ها، نه از بالکن، از هیچ جایش ماه را نمی بینی. حتی اگر کل شب را روی پشت بام باشی، خیلی شانس بیاوری ماه بالای بالا باشد، یک چند ساعتی از لای ساختمان های دور و اطراف بالاخره شاید یک چیزهایی به چشمت بخورد. -آنشب که گفتند عکس پپسی را می اندازند روی ماه، آنشب شب شانسمان بود مثلا-. توی شبهای آتشبازی برج میلاد حتی اگر قدت خیلی هم بلند باشد، باید روی پنجه پا بایستی باز، تا شاید یکی از ده تا فشفشه را دیدی. خانۀ 52، هیچ وقت به اندازه کافی بلند نبوده، شبها مجبوری پرده ها را بکشی چون به کوچه پیداست و به هیچ خیابانی از بالا دید نداری، شب و روزش نمی توانی سرت را با خیال راحت بیاوری بیرون، باید همیشه محتاط باشی. این بیرون، خانه 52 را واقعا کوتاه و توسری خور ساخته اند؛ من اینجا انگار، یکبار دیگر باید میساختمش کم کم، جوری که بشود یک دل سیر ماه را نگاه کرد (+)، جوری که لازم نباشد پشت پرده هایش پنهان شوی (+).



.:: نظرات () ::.
ترسها لالایی می خوانند؛ آرام بگیر
ن : ت : چهارشنبه 1 خرداد 1392 ز : 08:49 ب.ظ | +

یک تو، و یک کوفتگی کبود و دردناک که صورتت را کاملا از ریخت انداخته. بعد، یک تو، و یک روز، که با عشق، به هاله ی زرد و قهوه ای تهوع آورش که به تازگی دورش را گرفته خیره می شوی، و بعد زمزمه می کنی "نترس؛ دیگه داره خوب میشه."



.:: نظرات () ::.

تمام حقوق این وبلاگ و مطالب آن متعلق به خانــــۀ 52 می باشد.
.:: Weblog Theme By : wWw.Theme-Designer.Com ::.

شارژ ایرانسل

فال حافظ