تبلیغات
خانــــۀ 52 - 384
خانــــۀ 52

منوی اصلی

نامـــــــــــــــــــــــــــــــــش را
گذاشـــــــــــــــــــــــــــــته ام
" خانـــــــــــــــــــــــــــــۀ 52 "
به نـــــــــــــــــــــــــــــام خانۀ
پـــــــــــــــــــــــــــــــــــــدری
که روزهای دخـــــــــــترانه ام
در آن ســــــــــپری می شود .
_-_______-_-________-_
وقتـــــــــــــــــــــــــــــــــــــی
" خانــــــــــــــــــــــــــۀ 52 "را
مــــــــــــــــــــــــــی خوانی ،
بــــــــــــــــــــــــــــاورم نکن .
در ذهـــــــــــــن ایـــــــــــــــن
دختــــــــــــــــــــــــــــــــرک ،
پســــــــــــــــــــــــــــــــرکی
حقــــــــــــــــــــــــــــــــــه باز
حکـــــــــــــــــــــــــــــــمرانی
مـــــــــــــــــــــــــــــــی کند .
-_______-_-________-_
فــــــــــــتوبــــــــلاگ مــــن:
fancyfree.aminus3.com




مدیر وبلاگ:

لینک دوستان
آرشیو مطالب
آخرین مطالب
نویسندگان
پیوندهای روزانه
برچسب ها
دیگر موارد
» تعداد مطالب :
» آخرین بروز رسانی :
» بازدید امروز :
» بازدید دیروز :
» آخرین بازدید :

1

امکانات جانبی
384
ن : ت : دوشنبه 29 خرداد 1396 ز : 06:26 ق.ظ | +

محل اقامتش در عرض این یک سال خیلی جاها بوده و هرچی جا عوض میکنه بیشتر شبیه کسایی میشه که متعلق به هیچ کجا نیستن. از هرجا به هرجا میره بارش کمتر میشه و هربار بیتفاوت تر از قبل چیزهایی رو جا میذاره. نشون به اون نشون که از کتابخونه ش -تو بخون ناموسِ قدیمیش- جلدای کمی موندن و بقیه شون پخش و پلا دست این و اونن و اون حالا زیاد انگیزه ای نداره که مراقبشون باشه. "آخه میدونی من دیگه گذروندم این دوره رو. دارم وارد دوره ی جدیدی میشم." باشه؛ تو به خیالت دوره ای رو گذروندی و میدونی حالا نوبت چیه. ولی کار من تموم نشده. گاه به گاه برای سردرگمی تو گریه میکنم چون اصلا شبیه کسایی که دارن وارد دوره ی جدیدی میشن و میدونن چندچندن نیستی. و من این دوره رو نمیدونم کی میگذرونم. "دارم هدر میدم دعاهامو". هرشب قدر محکم تر اینو به خودم میگم. کسی که قلبش به این شک دچار شه که انگار همه چیز از خوب و بدش داره رندم اتفاق میوفته و معلوم نیست ما عاطل و باطلِ چی میکنیم خودمونو هیچ وقت از این مریضی خلاص نمیشه و به کسایی که سعی میکنن براش چیزی رو اثبات کنن کجکی لبخند میزنه. "این برای ما یک امتحانه. خدا میخواد ببینه کی ناامید میشیم ازش. کار ما فقط دعا کردنه" اینو خودم تحویل بقیه دادم اتفاقا. با چه حرارتی هم. منظور اینکه پاش بیوفته برای دلگرمی بقیه سخنرانیای قشنگی میکنم. لابد بهم افتخار هم کردن اون لحظه؛ چه میدونم. دیگه نمیدونن خودم کارم چندین ساله که ساخته ست. کجای کاری.



.:: نظرات () ::.

تمام حقوق این وبلاگ و مطالب آن متعلق به خانــــۀ 52 می باشد.
.:: Weblog Theme By : wWw.Theme-Designer.Com ::.

شارژ ایرانسل

فال حافظ