تبلیغات
خانــــۀ 52 - 237
خانــــۀ 52

منوی اصلی

نامـــــــــــــــــــــــــــــــــش را
گذاشـــــــــــــــــــــــــــــته ام
" خانـــــــــــــــــــــــــــــۀ 52 "
به نـــــــــــــــــــــــــــــام خانۀ
پـــــــــــــــــــــــــــــــــــــدری
که روزهای دخـــــــــــترانه ام
در آن ســــــــــپری می شود .
_-_______-_-________-_
وقتـــــــــــــــــــــــــــــــــــــی
" خانــــــــــــــــــــــــــۀ 52 "را
مــــــــــــــــــــــــــی خوانی ،
بــــــــــــــــــــــــــــاورم نکن .
در ذهـــــــــــــن ایـــــــــــــــن
دختــــــــــــــــــــــــــــــــرک ،
پســــــــــــــــــــــــــــــــرکی
حقــــــــــــــــــــــــــــــــــه باز
حکـــــــــــــــــــــــــــــــمرانی
مـــــــــــــــــــــــــــــــی کند .
-_______-_-________-_
فــــــــــــتوبــــــــلاگ مــــن:
fancyfree.aminus3.com




مدیر وبلاگ:

لینک دوستان
آرشیو مطالب
آخرین مطالب
نویسندگان
پیوندهای روزانه
برچسب ها
دیگر موارد
» تعداد مطالب :
» آخرین بروز رسانی :
» بازدید امروز :
» بازدید دیروز :
» آخرین بازدید :

1

امکانات جانبی
237
ن : ت : یکشنبه 7 شهریور 1395 ز : 12:14 ق.ظ | +

میگم "تو نترس و بذار ما از سایه بیایم بیرون." چیزای دیگه هم میگم. یسری چیزارو بی انصافم و اشتباه میگم. یسری چیزارو هم جوگیرم و اشتباهاً میگم. به خنده ش اجازه میده که بیاد روی لبهاش. "همه؟" میگم جز زهرا. بذار یه روایت بشنوه ازش.
 
منتظر نمی مونم. سرِ فرصت یعنی چی؟ بلافاصله منم و مامان و تعریفِ اتفاقی که افتاده. هنوز فکر میکنه زود بوده: "قول که ندادی؟" قول دادم مامان. تو هم بیا. "برنامه چیه؟" فقط اینکه اجازه بدیم خبر بپیچه. بیا از ساکنِ ارغوانِِ غربی شروع کنیم. 

از ارغوان غربی سرازیر میشه خونه مون. من رو پیدا میکنه. بچه هاش همه کاغذای جعبه لایتنرو میخوان بپیچن به هم. توی یه گوشم زمزمه میکنه "هستم." میره بچه ش رو هم میبره.

گفتی؟
نه نشد. خسته بود. 
گفتی؟ 
نه نشد. خسته بود.
گفتی؟
نه نشد. خسته بود. 
دیر میشه؛ بگو. من لبخندشو دیدم وقتی بهش قول دادم. دیر میشه. چیزی تا آخر شهریور نمونده. یادت نیست؟

فرصت دست میده یا فرصتو دست میدیم. می رن، برای یک روز و یک نصف روز. دینگ دینگ: هرچی میگی فقط از طرف من و ساکن ارغوان غربی بگو. دینگ دینگ: هرچی میگی از زبون ما بگو. صاحب لبخند، این طرف میپرسه داره چه اتفاقی میوفته؟ میگم یسری دیپلماسی های زنونه؛ کاری نداشته باش. 

نشستیم تا فردا پس لزره هاش برسه. 
رسید و تلاقی نگاهها خبر ِِ سازگاری میداد.

کی روبرو میشن؟ 
الان نه.
کی روبرو میشن؟
الان نه. 
دیر میشه و چیزی هم تا آخر شهریور نمونده و من هم لبخندشو دیدم. نمیذارم بماسه روی صورتش.

سر فرصت یعنی چی؟ فرصت رو دست میدیم؛ قرار یه سفر گذاشته میشه. 
اتفاق منتظر افتادنه، اگه جاذبه یاری کنه. 




.:: نظرات () ::.

تمام حقوق این وبلاگ و مطالب آن متعلق به خانــــۀ 52 می باشد.
.:: Weblog Theme By : wWw.Theme-Designer.Com ::.

شارژ ایرانسل

فال حافظ